شمع خاموش فراق

حرف هایم ته کشیده اند...باقی را سکوت زمزمه میکند

گرچه پيرم تو شبي تنگ در آغوشم گير...

مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

 

به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی

از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

 

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی

پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم

 

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین

تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

 

خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات

کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

 

گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم گیر

تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

 

روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده

تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

 

*حافظ*

[ جمعه 1389/11/01 ] [ 8:39 PM ] [ ستاره ي تنها ] [ ]